Βόρεια Χίος


Λαγκάδα

Η Λαγκάδα βρίσκεται 16 χιλιόμετρα από την πόλη της Χίου, στο ΒΑ τμήμα του νησιού. Η φυσική της ομορφιά είναι ξεχωριστή καθώς συνδυάζει βουνό και θάλασσα. Είναι αμφιθεατρικά χτισμένη καταλήγοντας στον κόλπο της Λαγκάδας.

Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι ο Aγιος Ιωάννης. Το παραδοσιακό όμως τοπικό πανηγύρι διοργανώνεται στις 17 Σεπτεμβρίου και είναι αφιερωμένο στην Αγία Σοφία, εκκλησία που βρίσκεται στην παραλία του χωριού.

Η Λαγκάδα περιλαμβάνει τον οικισμό του Αγρελωπού, τον εγκαταλελειμένο οικισμό της Κυδιάντας, το Δελφίνι και την περιοχή των Κοίλων. Ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τους γευστικούς μεζέδες ή τον καφέ του σε ένα από τα παραδοσιακά καφενεία και ψαροταβέρνες που υπάρχουν στην παραλία της περιοχής.

 

Καρδάμυλα

Tα Καρδάμυλα βρίσκονται 28 χιλιόμετρα από την πόλη της Χίου. Αποτελούνται από δύο (2) χωριά, τα πάνω Καρδάμυλα και το Μάρμαρο. Το πάνω χωριό είναι ο παλαιότερος οικισμός και φτάνει μέχρι τους πρόποδες ενός επικίνδυνου και απότομου λόφου.

Τα περισσότερα σπίτια είναι χτισμένα από πέτρα που προσδίδει ένα παραδοσιακό χαρακτήρα στην μορφή του χωριού. Κύριο χαρακτηριστικό είναι τα μικρά σοκάκια και τα σκεπαστά που υπάρχουν γεγονός που κάνει ιδιαίτερα ευχάριστη την βόλτα του επισκέπτη. Πολλοί εφοπλιστές και ναυτικοί που κατάγονται από εδώ έχουν χτίσει πολλά μεγαλοπρεπή και αρχοντικά σπίτια που δίνουν μια ξεχωριστή ομορφιά στο μέρος.

Το κάτω χωριό, Μάρμαρο, είναι παραλιακός οικισμός, χτισμένος στον πολύ όμορφο κόλπο των Καρδαμύλων. Διακριτικό σημείο του Μαρμάρου είναι το άγαλμα του Ναύτη των Καρδαμύλων που δημιουργήθηκε από τον γλύπτη Απάρτη, και βρίσκεται στην πλατεία του λιμανιού. Κοντά στα Καρδάμυλα βρίσκονται οι βοτσαλωτές παραλίες του Ναγού και του Γιόσωνα, με πεντακάθαρα νερά, όπου ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τη θάλασσα σε συνδυασμό με το μοναδικό φυσικό τοπίο της γύρω περιοχής, πλατάνια, πυκνή βλάστηση και καταρράκτες

 

Άγιο Γάλα

Στο χωριό 'Aγιο Γάλας υπάρχει μια πολύ παλιά βυζαντινή εκκλησιά, η Παναγία η Αγιογαλούσαινα, χτισμένη στην είσοδο μιας σπηλιάς, όπου στην είσοδο της βρίσκεται και η εικόνα της, η οποία σώζεται μέχρι σήμερα. Το σπήλαιο επικοινωνεί με τις εκκλησίες με ένα δεύτερο μεγαλύτερο σπήλαιο και στη συνέχεια με ένα τρίτο, όπου και σχηματίζονται θάλαμοι με σταλακτίτες. Αυτά τα φυσικά σπήλαια στο 'Aγιο Γάλα δεν έχουν εξερευνηθεί ακόμη εκτεταμένα, μία όμως μικρή αρχαιολογική ανασκαφή το 1939, έφερε στο φως πολλά νεολιθικά όστρακα, τα οποία πιστοποιούν την εγκατάσταση ανθρώπων στην συγκεκριμένη περιοχή, από την εποχή του Λίθου.

 

Πιτυός

Το χωριό Πιτυός βρίσκεται στη Bόρεια Χίο σε απόσταση 25 χλμ από την πόλη. Πρόκειται για ένα ορεινό χωριό με μεσαιωνικό χαρακτήρα που είναι κτισμένο στο όρος Αίπος. Πήρε το όνομα του από το πεύκο "Πίτυς" που αφθονεί στην περιοχή. Οι θόλοι και οι αψίδες των παλαιών σπιτιών είναι αρχιτεκτονικά ίδιες με εκείνες των μεσαιωνικών χωριών της νότιας Χίου. Αξίζει να περπατήσετε στα μικρά στενάκια του χωριού και να επισκεφτείτε τον Μεσαιωνικό Πύργο, σήμα κατατεθέν του χωριού. Πρόκειται για πολυγωνικό 16πλευρο διώροφο κτίσμα  που κατασκευάστηκε τον 14ο αιώνα, την περίοδο της γενουατοκρατίας (1346-1566). To συνολικό του ύψος είναι 13 μ. Δίπλα στον Πύργο αξίζει να επισκεφτείτε το μεταβυζαντινό εκκλησάκι του Αγ. Δημητρίου.

 

Αγία Μαρκέλλα

Η μονή της Αγίας Μαρκέλλας βρίσκεται 6 χιλιόμετρα από τη Βολισσό και περίπου 45 χιλιόμετρα από την πόλη της Χίου. Είναι χτισμένη στον τόπο που σύμφωνα με την παράδοση μαρτύρησε η Αγία Μαρκέλλα γύρω στο 1500 μ.Χ. Η Αγία καταγόταν από τη Βολισσό. Ορφανή από μητέρα από πολύ μικρή ηλικία, βρήκε φρικτό θάνατο από τον πατέρα της, ο οποίος την αποκεφάλισε και πέταξε το κεφάλι της στη θάλασσα. Στο σημείο που βρισκόταν η βάτος πίσω από την οποία κρύφτηκε η Αγία για να ξεφύγει από τον πατέρα της έχει χτιστεί ο ναός της μονής, ενώ στο σημείο που έπεσε το κεφάλι της αναβλύζει αγίασμα. Σήμερα στη μονή δεν υπάρχουν μοναχές και τα παλιά κελιά χρησιμοποιούνται ως ξενώνες για τους προσκυνητές της μονής. Το πανηγύρι του ναού πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 22 Ιουλίου και θεωρείται ως το μεγαλύτερο πανηγύρι του νησιού. Όλοι οι πιστοί ανεβαίνουν με τα πόδια μέχρι τη μονή και, στα πλαίσια της γιορτής, φτιάχνουν κερένιες κλωστές, με τις οποίες ζώνουν το ναό, ενώ, σύμφωνα με την παράδοση, τη μέρα εκείνη η θάλασσα παίρνει ένα χρώμα σκούρο κόκκινο, όπως το χρώμα από το αίμα της Αγίας Μαρκέλλας.